Biografie
Christian Tetzlaff studeerde viool aan het conservatorium van Lübeck. Na zijn studies in Duitsland vervolmaakte hij zich bij Walter Levin in Cincinatti. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een van de meest gerenommeerde Europese violisten en werd hij door de New York Times omschreven als “one of the most brilliant and inquisitive artists of the new generation.”
Christian Tetzlaff trad op met diverse toporkesten zoals de Berliner Philharmoniker, het Chicago Symphony Orchestra, de London Philharmonic, het San Francisco Symphony Orchestra, het Tonhalle Orchester Zürich en de New York Philharmonic.
Hij werkte reeds samen met diverse dirigenten zoals Sir Simon Rattle, Michael Gielen, Paavo Berglund, Herbert Blomstedt, Antonio Pappano en Wolfgang Sawallisch.
Christian Tetzlaff is zowel thuis in het klassieke en romantische standaardrepertoire als in hedendaagse muziek.
Zijn uitvoeringen van de vioolconcerto’s van Beethoven, Brahms en Tsjajkovski worden wereldwijd geprezen, net als zijn interpretaties van de concerto’s van Berg, Ligeti, Schönberg of Sjostakovitsj.
Maar, ook op kamermuzikaal vlak is Christian Tetzlaff actief: zo richtte hij een eigen strijkkwartet op (Tetzlaff Quartett) en geeft hij geregeld duo recitals met pianisten Lars Vogt en Leif Ove Andsnes.
Daarnaast staat hij geregeld op de concertplanken met barokmuziek. Zo werd zijn opname van Bachs Sonates en Partita’s voor viool door het muziektijdschrijft Fono Forum onthaald als “a new standard for Bach”.
Christian Tetzlaff maakte opnames van de vioolconcerto’s van Dvorak en Lalo, de vioolconcerto’s van Mozart (met de Deutsche Kammerphilharmonie Bremen) en een gelauwerde opname met vioolsonates van Bartok (samen met pianist Leif Ove Andsnes).
Zijn opname van de volledige werken voor viool en orkest van Sibelius (met het Deens Nationaal Radio Orkest onder leiding van Thomas Dausgaard) werd bekroond met een Diapason d’Or.
Christian Tetzlaff trad reeds in het verleden op met deFilharmonie in de vioolconcerto’s van Berg (1996, onder leiding van Grant Llewellyn), Sibelius (1999, onder leiding van Muhai Tang) en Beethoven (2003, onder leiding van Philippe Herreweghe).
