
Schumanns Pianokwartet staat dan wel in de schaduw van diens beroemde Pianokwintet, de onbeteugelde romanticismen zijn er niet minder om. Wat in alle bedrieglijkheid opent als een van de meest ontwapenende kamermuziekwerken uit de 19e eeuw, ontaardt weinig later in een meeslepende en onbesuisde compositie. Voorafgaand aan dit vergeten meesterwerk: een fijnzinnig strijktrio uit het Wenen van weleer.
deFilharmonie speelt dit concert ook nog op: