Pianoconcerto nr. 2 in g, opus 22
Camille Saint-Saëns

In het muzikale geheugen zal Saint-Saëns wel steeds gebrandmerkt blijven als de auteur van Carnaval des animaux, de zoölogische kamermuzieksuite die hij op een blauwe maandag in elkaar flanste. Aan het begin van de twintigste eeuw leek het zelfs à la mode om Saint-Saëns' oeuvre te minimaliseren. Marcel Proust bijvoorbeeld oordeelde hem een "musicien que je n'aime pas", terwijl Claude Debussy hem smalend een "musicien de tradition" noemde. Toch is Saint-Saëns een uiterst vindingrijk componist geweest, die in zijn omvangrijke werklijst geen enkel experiment uit de weg ging, als het maar rijmde op zijn overtuiging dat muziek bovenal moest bekoren. Binnen zijn concerto's levert het Tweede pianoconcerto proeve van 's mans eclectisch talent: beginnend met een enigmatische pianosolo à la Bach trapt dit concerto af met een lyrisch openingsdeel. Wat volgt is een Mendelssohnachtig scherzo en een Italiaanse dansparafrase die halverwege een duik neemt in minimalistisch koraalgezang. Sleetse Second Empire? Eerst luisteren, dan pas oordelen…

Duurtijd: 00:23:00